Thursday, November 05, 2026

Uma poesia de Isabel Marina

 

MUJER FRENTE AL ESPEJO

Isabel Marina

Quédate aquí́ parada,
intenta despertarte,
si es posible.

Y si no, no importa.
Duérmete en la orilla
de tus cincuenta y cinco años.

Pero aprende que ya ha pasado
la mayor parte de tu vida,
y eso es irrefutable.

Después,
besa tu rostro en el espejo,
acaricia sus contornos.

Eres aquella de la que trataste de escapar,
pero has llegado hasta aquí́
y resulta que eres hermosa.

Que el cuento que te contaron
era solo una mentira,
un maldito cuento de hadas.

MULHER NA FRENTE DO ESPELHO

Fique aí parada,

tente despertar,

se for possível.

E se não for, não importa.

Adormeça na margem

dos teus cinquenta e cinco anos.

Porém aprende que já há passado

a maior parte  da tua vida,

e isto é irrefutável.

Depois,

beije o teu rosto no espelho,

acaricie os teus contornos.

És aquela de que trataste escapar,

porém há chegado até aqui

e, resulta, que és formosa.

Que o conto que te contaram

era só uma mentira,

um maldito conto de fadas.

Ilustração: 123RF. 

No comments: