Tuesday, May 22, 2012

E ainda Yanina



Yanina Magrini

Tengo menos compasión que gato hambriento.

La visión y el contacto con las bestias
o con hombres que se comen entre ellos de un bocado
es belleza de fuego.

El tocarlo todo

medirlo con vara del infierno,
desear las piernas ajenas, la boca del otro,
los muslos, el gemido, el fondo oscuro de las cosas.


Y no hablo de calmar esas bestias;

lejos de mí, tal vez,
hable del silencio como un animal que persiste en el centro de la casa,

brutal casi
ebrio.
Só por hoje
Tenho menos compaixão que um gato faminto.

A visão e contato com os animais
ou com os homens que se comem entre eles a cada mordida
é a beleza do fogo.

O toque é tudo

medido com uma vara do inferno
desejar as pernas alheias, a boca do outro,
coxas, gemido, o fundo escuro das coisas.


E não falo para acalmar as feras;

longe de mim, talvez,
falar de silêncio como um animal que persiste no centro da casa,

quase brutal
bêbado.

Ainda Magrini



Yanina Magrini

Casi que nunca amanece. Como equívoco cierto
nada se desprende de hoy.
Cambiemos noche por diluvio y dejemos el exceso
de lo humano sobre el manifiesto de su luz.

(Le sugiero a tu imbecilidad el instante de un relámpago
el intersticio de su voz).

A veces, un mínimo detalle
suele sanar toda intemperie del mundo. 

XXIII

Quase que nunca amanhece. Como equivoco certo
nada se desprende de hoje.
Mudamos a noite por um dilúvio e deixamos o excesso
do humano sobre o manifesto de sua luz.

(Sugiro a tua estupidez o instante de um relâmpago
no interstício de a tua voz).

Às vezes um mínimo detalhe
pode curar todas as intempéries do mundo.

Yanina Magrini



DESEO DE OTRO

Yanina Magrini

Lo hacemos despacio
para que no vuelque,
no salpique
toda excitación
el abuso de la lengua.


Cuando no hay nada que decir
hacemos del oído
necesidad
de palabra
en lo ajeno.

(Qué se yo,
algo así vendría a ser el poema.)

Desejo de outro

Façamos lentamente
para que não,
não salpique
toda a excitação
o abuso da linguagem.


Quando não há nada o que dizer
fazemos do ouvido
a necessidade
da palavra
no alheio.

(Que sei eu,
se algo assim viria a ser o poema.)

Saturday, May 19, 2012

Juan mais uma vez



Una mujer y un hombre 

Juan Gelmán 

Una mujer y un hombre llevados por la vida,
una mujer y un hombre cara a cara
habitan en la noche, desbordan por sus manos,
se oyen subir libres en la sombra,
sus cabezas descansan en una bella infancia
que ellos crearon juntos, plena de sol, de luz,
una mujer y un hombre atados por sus labios
llenan la noche lenta con toda su memoria,
una mujer y un hombre más bellos en el otro
ocupan su lugar en la tierra.
de "Gotán"

Uma mulher e um homem

Uma mulher e um homem levados pela vida,
uma mulher e um homem cara a cara
habitam na noite, desbordam por suas mãos,
se ouvidos são a subir livres na sombra,
suas  cabeça descansando sobre uma bela infância
que eles criaram juntos, cheias de sol, de luz,
uma mulher e um homem atados por seus lábios
enchem a noite lenta com toda a sua memória,
uma mulher e um homem mais belos um que o outro
ocupam o seu lugar na terra.
de "Gotán"

 Ilustração: midnightshards.blogspot.com

Sunday, May 13, 2012

Rosália Castro


Maio longo..., maio longo
  
Rosália de Castro

Maio longo..., maio longo,
todo cuberto de rosas;
para algús, telas de morte;
para outros, telas de bodas.

Maio longo, maio longo,
fuches curto para min:
veu contigo a miña dicha,
volvéu contigo o fuxir.

Maio longo...., maio longo

Maio longo...., maio longo
todo coberto de rosas;
para alguns, telas de morte;
para outros, telas de bodas.

Maio longo, maio longo,
fôstes curto para mim:
veio contigo a minha sorte,
voltou contigo a fugir. 

Ilustração: O ninho e a tempestade-Foto de Roberto Machado Alves

De novo Gelman



(Sin título)

Juan Gelman 

qué lindos tu ojos
y más la mirada de tus ojos
y más el aire de tus ojos cuando miran lejos
en el aire estuve buscando:

la lámpara de tu sangre
sangre de tu sombra
tu sombra
sobre mi corazón

(Tomado del libro "Dibaxu")


Que lindos os teus olhos
E mais o olhar dos olhos teus
E mais o ar de teus olhos quando miram distante
No ar que estive buscando:

a lâmpada de teu sangue
sangue de tua sombra

tua sombra
sobre o meu coração

Ilustração:  poesiasdoche.blogspot.com

Juan Gelman



Aloutte

Bendita la mano que me cortara los ojos
para que yo no vea sino a ti.

Y si me cortaran la lengua, su silencio
cantaría lleno de ti.

Y si me cortaran las manos, su memoria
sabría acariciarte a ti.

Y si me cortaran las piernas, su vacío
me llevaría hasta ti.

Y si luego me mataran
aún quedaría todo mi amor de ti.

Aloutte

Bendito seja a mão que  me cortar os olhos
para que eu não veja senão a ti.

E se me cortarem a língua, seu silêncio
cantaria pleno de ti.

E se me cortarem as mãos, sua memória
saberia acariciar a ti. 

E se me cortarem as pernas, seu vazio
me levaria até ti. 

E se, logo, me matarem
ainda restaria todo o meu amor por ti.

Wednesday, May 09, 2012

Gioconda Belli


YO, LA QUE TE QUIERE
  
Gioconda Belli

Yo soy tu indómita gacela,
el trueno que rompe la luz sobre tu pecho
Yo soy el viento desatado en la montaña
y el fulgor concentrado del fuego del ocote.
Yo caliento tus noches,
encendiendo volcanes en mis manos,
mojándote los ojos con el humo de mis cráteres.
Yo he llegado hasta vos vestida de lluvia y de recuerdo,
riendo la risa inmutable de los años.
Yo soy el inexplorado camino,
la claridad que rompe la tiniebla.
Yo pongo estrellas entre tu piel y la mía
y te recorro entero,
sendero tras sendero,
descalzando mi amor,
desnudando mi miedo.
Yo soy un nombre que canta y te enamora
desde el otro lado de la luna,
soy la prolongación de tu sonrisa y tu cuerpo.
Yo soy algo que crece,
algo que ríe y llora.
Yo,
la que te quiere.

Eu, o que te quer

Eu sou a tua indômita gazela,
O trovão que rompe a luz sobre teu peito.
Eu sou o vento  desatado na montanha
e o brilho concentrado do fogo do pinheiro.
Eu esquento tuas noites,
acendendo vulcões em minhas mãos,
molhando-te os olhos com a fumaça de minhas crateras.
Eu cheguei até ti envolto em chuva e recordação,
Rindo o riso imutável dos anos.
Eu sou o caminho inexplorado,
a claridade que rompe a escuridão.
Eu coloquei estrelas entre tua pele e a minha
e te  percorro inteira,
trilha após trilha,
desamarrarando o meu amor,
expondo o meu medo.
Eu sou um nome que canta e te namora
desde o outro lado da lua.
Eu sou a extensão do teu sorriso e teu corpo.
Eu sou algo que cresce,
algo que ri e chora.
Eu,
o que te quer.

Tuesday, May 08, 2012

Outra vez Juan Manuel Roca


DIARIO DE LA NOCHE

Juan Manuel Roca

A la hora en que el sueño se desliza
Como un ladrón por senderos de fieltro
Los poetas beben aguas rumorosas
Mientras hablan de la oscuridad,
De la oscura edad que nos circunda.
A la hora en que el tren tizna la luna
Y el ángel del burdel se abandona a su suerte,
La orquesta toca un aire lastimero.
Una yegua del color de los espejos
Se hunde en la noche agitando su cola de cometa.
¿Qué invisible jinete la galopa?

Diário da noite

Na hora em que o sonho desliza
Como um ladrão por trilhas de feltro
Os poetas bebem  águas murmurantes
Enquanto falam da escuridão,
A idade das trevas que nos rodeia.
Na hora em que o trem escurece a lua
E o anjo do bordel é abandonado à própria sorte,
A orquestra toca um ar melancólico.
Uma égua da cor dos espelhos
Se funde na noite agitando sua cauda de cometa.
Que inivsível cavaleiro a galopa?